“Hij wil absoluut niet naar relatietherapie.”
“Zij zegt dat we het eerst zelf moeten proberen.”
“Maar ik weet echt niet meer hoe.”
Misschien herken je dit. Jij voelt dat jullie ergens zijn vastgelopen en verlangt naar hulp. Je hebt misschien al vaak geprobeerd om samen te praten, maar uiteindelijk komen jullie steeds weer in dezelfde discussie terecht.
Je partner ziet dat anders. Die twijfelt. Misschien voelt relatietherapie als een grote stap. Of als een teken dat jullie relatie er wel heel slecht aan toe moet zijn.
En ondertussen zit jij met de vraag: wat nu?
Als de één naar voren beweegt en de ander zich terugtrekt
In relaties zie ik vaak dat partners heel verschillend reageren wanneer er spanning ontstaat.
De één wil praten, begrijpen en oplossen. Die zoekt contact en wil graag weten: Hoe komen we hier samen uit?
De ander heeft juist behoefte aan rust en ruimte. Die denkt misschien: Als we hier nu weer over gaan praten, wordt het alleen maar erger.
Je kunt dit zien als de Chimpansee en de Schildpad.
De Chimpansee zoekt verbinding en wordt onrustig als het stil blijft.
De Schildpad trekt zich juist terug wanneer de spanning oploopt en heeft tijd nodig om zich weer veilig te voelen.
Hoe harder de Chimpansee contact zoekt, hoe verder de Schildpad zich kan terugtrekken. En hoe verder de Schildpad zich terugtrekt, hoe harder de Chimpansee gaat zoeken.
Niet omdat één van jullie gelijk heeft en de ander niet.
Maar omdat jullie allebei op jullie eigen manier proberen om met spanning en onzekerheid om te gaan.
“Maar mijn partner wil helemaal geen therapie…”
Dat kan heel lastig voelen.
Zeker als jij het gevoel hebt dat jullie hulp nodig hebben en je partner daar nog niet aan toe is.
Toch betekent twijfel niet automatisch dat iemand niet om de relatie geeft.
Soms zit er achter “ik weet niet of ik relatietherapie wil” iets anders.
Misschien is er angst voor wat er allemaal besproken moet worden.
Misschien is je partner bang om de schuld te krijgen.
Of misschien voelt therapie als een bevestiging dat jullie relatie mislukt is.
En soms is iemand simpelweg nog niet zover.
Dat is iets anders dan niet willen investeren in jullie relatie.
Daarom kan het helpen om niet te proberen je partner te overtuigen van relatietherapie, maar eerst nieuwsgierig te worden naar de twijfel.
Wat maakt dat je twijfelt?
Waar ben je bang voor?
Wat heb je nodig om je hier misschien iets veiliger bij te voelen?
Dat gesprek kan soms al iets veranderen.
Je hoeft het niet eens te zijn over alles
Een veelvoorkomende gedachte is dat beide partners volledig achter relatietherapie moeten staan voordat je kunt beginnen.
Dat hoeft niet altijd zo te zijn.
Het is natuurlijk belangrijk dat jullie allebei bereid zijn om naar jullie relatie en naar jezelf te kijken. Maar jullie hoeven niet op precies hetzelfde punt te staan.
De één kan bijvoorbeeld denken:
“Ik wil echt dat we hulp krijgen. Ik ben bang dat we elkaar anders kwijtraken.”
Terwijl de ander denkt:
“Ik weet niet of therapie nodig is. Maar ik wil wel onderzoeken of het ons kan helpen.”
Dat laatste kan al een begin zijn.
Je hoeft niet vooraf te weten of relatietherapie gaat werken.
Je hoeft alleen bereid te zijn om samen te onderzoeken wat er tussen jullie gebeurt.
Relatietherapie gaat niet over wie er gelijk heeft
Misschien is dat wel één van de grootste misverstanden.
Relatietherapie is geen plek waar wordt bepaald wie van jullie het goed doet en wie er moet veranderen.
We kijken juist naar het patroon waarin jullie samen terechtkomen.
Want vaak gaat het niet werkelijk over die ene discussie over de kinderen, de boodschappen, de schoonfamilie, seks of de telefoon.
Daaronder zit vaak iets anders.
Zie je mij nog?
Ben ik belangrijk voor je?
Kan ik op je rekenen?
Mag ik mezelf zijn bij jou?
Ben je er voor mij als ik het moeilijk heb?
Binnen EFT en Imago relatietherapie kijken we bijvoorbeeld naar de behoeften en angsten die onder bepaald gedrag liggen. Daardoor ontstaat vaak meer begrip voor jezelf én voor je partner. Daarnaast kijken we naar hoe jullie beide opvoeding jullie heeft gevormd en wat jullie hiervan meenemen in je relatie, zodat er meer compassie ontstaat i.p.v. verwijt.
En dat is precies waar voor mij de kern van relatietherapie ligt:
niet tegenover elkaar komen te staan, maar samen leren kijken naar wat er tussen jullie gebeurt.
Wat als mijn partner echt niet wil?
Ook dan hoef je niet direct alle hoop te verliezen.
Je kunt beginnen met een eerlijk gesprek zonder druk.
Vertel je partner niet alleen dat je relatietherapie wilt, maar vooral waarom.
Niet:
“Wij moeten in therapie, want zo kan het niet langer.”
Maar bijvoorbeeld:
“Ik mis ons. Ik mis hoe we vroeger met elkaar konden praten. Ik wil graag onderzoeken of we elkaar weer beter kunnen begrijpen. Niet omdat ik vind dat jij moet veranderen, maar omdat ik niet wil dat we steeds verder uit elkaar groeien.”
Dat klinkt misschien als een klein verschil.
Maar het kan een groot verschil maken in hoe de ander jouw wens hoort.
Van een verzoek om te veranderen naar een uitnodiging om samen te onderzoeken.
En soms is één gesprek al een eerste stap
Misschien twijfelt je partner nog steeds.
Dan kan een eerste kennismaking soms helpen.
Niet om direct een heel traject vast te leggen, maar om te ervaren hoe relatietherapie eruitziet en of het veilig voelt.
Tijdens een eerste kennismaking kun je vertellen waar jullie tegenaan lopen. Je krijgt uitleg over de manier van werken en jullie kunnen samen voelen of er voldoende vertrouwen en een klik is om verder te gaan.
Je hoeft dus niet alles vooraf te weten.
Je hoeft ook niet eerst een perfecte relatie te hebben voordat je hulp mag vragen.
Juist wanneer jullie steeds opnieuw in hetzelfde patroon terechtkomen, kan het waardevol zijn om samen te onderzoeken wat daaronder ligt.
Misschien is dit wel jullie eerste stap
Als jij de Chimpansee bent en je partner de Schildpad, kan het soms voelen alsof jullie tegenover elkaar staan.
Jij wilt dichterbij.
De ander wil juist meer afstand.
Maar onder beide reacties kan hetzelfde verlangen zitten:
weer rust, veiligheid, liefde en verbinding voelen met elkaar.
En misschien begint verandering niet met de vraag wie van jullie gelijk heeft.
Maar met de vraag:
“Kunnen we samen proberen te begrijpen wat er tussen ons gebeurt?”
Dat kan een heel mooie eerste stap zijn.
Reactie plaatsen
Reacties